کسي نمي‌گويد شما بايد همه چيز را از نامزدتان پنهان کنيد يا درباره هيچ موضوعي از او سوال نپرسيد. فقط بايد بدانيد چه چيزي در زندگي شما به هم مربوط مي‌شود و حد و مرز اشتراکاتتان چقدر است. اين که بخواهيد همه جا با هم باشيد، از کار هم سر در بياوريد، يک لحظه همديگر را تنها نگذاريد و... يعني چيزي به عنوان حريم شخصي در روابط شما وجود ندارد و اين خطرناک است.

هر يک از ما به‌تنهايي براي خود قلمرويي داريم که مخصوص خود ماست؛ مثل افکاري که در ذهنمان مي‌پرورانيم، اهداف شخصي‌مان و حتي مجموعه رفتارهايي که از ما سر مي‌زند و تمام چيزهايي که ما را به خودمان مي‌شناساند. وقتي 2 نفر با هم ازدواج مي‌کنند، نسبت به همسرشان احساس مالکيت دارند و گاهي به خودشان حق مي‌دهند که در مورد هر چيز مربوط به او تصميم بگيرند و اين به معني از دست دادن حريم خصوصي است که در نتيجه آن احساس بي هويتي، پرخاشگري و عصبي بودن به وجود مي‌آيد.

اين که شما تلفن ها و اس ام اس هاي نامزدتان را چک مي‌کنيد، از او درباره ريزترين مسائل خانوادگي اش سوال مي‌پرسيد، اصرار داريد هر جا مي‌رود همراهش باشيد، فرصت تنهايي و حتي سر زدن به دوستانش را از او مي‌گيريد و سعي داريد پرونده تمام دوستانش را زير و رو کنيد چه معني اي دارد جز بي توجهي به حد و مرزهاي خودتان و نامزدتان؟

نتيجه چنين کاري اگر دعوا و جنگ و جدال نباشد، در بهترين حالت دلزدگي از هم و احساس اشباع شدن از طرف مقابل است. به بيان ساده تر سردي روابط. شما که چنين چيزي را نمي‌خواهيد؟

زوج هايي که زيادي دم پر هم هستند و حريم خصوصي همديگر را نقض مي‌کنند، بعد از مدتي به شخصيت‌هايي وابسته تبديل مي‌شوند که بدون ديگران نمي‌تواند هيچ‌کاري را انجام دهند و از خود هيچ‌ اراده‌اي نخواهند داشت. نامزد شما لحظه‌هايي را مي‌خواهد که تنها باشد، با خودش خلوت کند، به دوستانش سر بزند، به ياد روزهاي تجرد فعاليت هاي لذتبخشي که دوست دارد انجام دهد و...

اين فرصتي است براي اينكه با خود روبرو شود و رفتار و اعمال خود را مورد قضاوت قرار دهد و آن را اصلاح كند چرا که انسان در خلوت خود بدون ريا و تظاهر و بدون اثر گرفتن از هيچ‌چيز و هيچ‌کس به تفکر مي‌پردازد و نتايج بهتر و دقيق‌تري خواهد گرفت.

فراموش نکنيد که شما مالک هم نيستيد بلکه شريک زندگي يکديگريد. پس سعي کنيد همه چيز را با مشارکت پيش ببريد و در عين حال نظرات فردي خود را داشته باشيد. خسته کننده ترين آدم ها کساني هستند که خود را فراموش کرده اند و فقط از ديد همسرشان به خود نگاه مي‌کنند. نمونه اش نامزدهايي که با هم به رستوران مي‌روند و هرکدام انتخاب غذا را به طرف مقابل واگذار مي‌کند: «هر چيزي تو سفارش بدهي من هم همان را مي‌خورم!»

يادتان باشد در حفظ حريم خصوصي از آن طرف بام نيفتيد! حريم شما تا حدي بايد باشد که مانع رسيدگي به وظايفتان نشود. شما براي اين که يک زندگي مشترک خوب را بسازيد، بايد همسرتان را راضي نگه داريد پس حريم خصوصي شما ديگر حريم خصوصي دوران تجردتان نيست که سفت و سخت به آن پايبند بمانيد. بايد مرزهاي اين حريم را کوچکتر کنيد اما حذف آن هرگز!

بسیاری از ما سعی می‌كنیم افراد و موقعیتها را تابع خواسته‌های خویش سازیم و طبیعی است وقتی آنها به شیوه خود عمل می‌كنند ما آمادگی آن را نداشته و احساس نگرانی،  غم و حتی خشم می‌كنیم.  در یك رابطه سالم رشد و تغییرات هر یك از طرفین مجاز می‌باشد.

روابط سالم بین فردی سلامت و شادابی را به همراه دارد. مطالعات نشان می دهد انسانهایی که ارتباطات سالم و درستی با دیگران دارند، استرس کمتری را تجربه می کنند و شادتر هستند. طبیعتا در هر رابطه صحیح و انسانی رعایت یکسری اصول اولیه ضروری باشد.

 

در اینجا به چند اصل مهم اشاره خواهیم داشت:

انتظارات واقع گرایانه‌ای از طرف مقابل داشته باشید.هیچ كس دقیقا همان چیزی نیست كه خواهان آن هستید.  گاه افراد با اعمالشان شما را نا امید می‌كنند.  یك رابطه سالم به این معناست كه دیگران را به همان صورتی كه هستند بپذیرید و قصد تغییر آنها را نداشته باشید. 

با یكدیگر صحبت كنید.  گفتگوی سالم یكی از اركان ارتباط سالم است.  بدین معنا كه :

برای خود وقت بگذارید. 

شنونده خوبی باشید.  وقتی طرف مقابل مشغول صحبت است تنها به صحبتهای او گوش دهید و به پاسخ خودتان نیندیشید. 

با گوش جان صحبت‌های طرف مقابل را بشنوید.  گاه افراد در گفته‌هایشان احساسی را بیان می‌دارند كه تنها با گوش شنیده نمی‌شود و بایستی قلب خود را نیز برای آن بكار بگیرند. 

سوال كنید.  اگر احساس می‌كنید نكته‌ای را از گفته‌های طرف مقابل متوجه نشده‌اید از او بخواهید تكرار كند.

علاقمندی خود را به شنیدن مطلب نشان دهید. 

تبادل اطلاعات كنید.  مطالعات نشان می‌دهد تبادل اطلاعات برای شروع ارتباط مفید می‌باشد.  در بیان خود و اطلاعاتتان راحت باشید ولی متوجه باشید كه در آغاز طرف مقابل را با انبوهی از مطالب دچار سردرگمی‌ نكنید.  یك رابطه سالم،  گفتگوی سالم می‌طلبد. 

انعطاف پذیر باشید. بسیاری از ما سعی می‌كنیم افراد و موقعیتها را تابع خواسته‌های خویش سازیم و طبیعی است وقتی آنها به شیوه خود عمل می‌كنند ما آمادگی آن را نداشته و احساس نگرانی،  غم و حتی خشم می‌كنیم.  در یك رابطه سالم رشد و تغییرات هر یك از طرفین مجاز می‌باشد. 

مراقب و متوجه خود باشید.  رضایت خودتان را در یك رابطه نادیده نگیرید.  رابطه سالم دوجانبه است و هر دو نفر بایستی از آن احساس رضایت كنند. 

راسخ و ثابت قدم باشید. چنانچه مسئولیتی را می‌پذیرید،  آن را بطور كامل به پایان برسانید.  در یك رابطه سالم ثبات و مسئولیت پذیری از شرط‌های اساسی به شمار می‌آید. 

به شكلی منصفانه بحث كنید.  بسیاری از ارتباطات تعارضاتی را نیز به همراه دارد.  این بدان معنا نیست كه شما به عقاید یكدیگر احترام نمی‌گذارید بلكه بدین معناست كه مسئله‌ای دارید.

مطالعات نشان می‌دهد اگر چه در یك ارتباط موثر وفاداری اصل مهمی‌است اما یك ارتباط سالم به اكنون می‌اندیشد نه امیدواری نسبت به یك ایده‌آل احتمالی در آینده

برای گفتگو و مذاكره درباره مسئله موجود وقت مناسبی را تعیین كنید. 

توجه داشته باشید كه گفتگوهای دشوار را زمانی كه خسته یا عصبانی هستید آغاز نكنید.  با توافق طرف مقابل زمان مناسبی را برای گفتگو درباره مساله موجود انتخاب كنید.  یك رابطه سالم بر مبنای احترام متقابل پایه ریزی شده است. 

ایراد نگیرید و سرزنش نكنید.  به موضوع حمله ببرید نه به شخص.  یك گفتگوی ملایم را به شكلی قاطعانه و با گفتن كلمه " من " آغاز كنید.  چگونگی ناراحتی خود را از مساله بیان نمایید.  و هرگز كلمه تو یا شما را به منظور سرزنش و تحقیر طرف مقابل بكار نبرید.  در یك ارتباط سالم سرزنش جایی ندارد.

به احساسات منفی و غیرقابل كنترل خود اجازه بروز ندهید. به دیگران فرصت دهید درباره خودشان صحبت كنند. یك رابطه سالم به افراد حق بیان می‌دهد. 

ـ از موضوع بحث خارج نشوید.  حول یك موضوع مشخص بحث و گفتگو كنید و هر موضوعی كه شما را آزرده ساخته و ارتباطی با موضوع فعلی ندارد پیش نكشید.  یك رابطه سالم اشتباهات را می‌پذیرد. 

با مفروضات خود نتیجه گیری نكنید.  وقتی با كسی صمیمی‌می‌شوید هرگز بر پایه فرضیات خود نتیجه گیری نكنید.  شما احساسات و افكار طرف مقابل را بخوبی نمیشناسید.  یك رابطه سالم همه جوانب را می‌سنجد. 

اگر احساس كردید به كمك فرد دیگری احتیاج دارید از وی كمك بگیرید.  در صورتی كه نتوانستید مسائل خود را با طرف مقابل به شیوه‌ای صحیح حل نمایید حتما از فردی مثل مشاور، والدین،  افراد با تجربه دیگر و افراد قابل اعتماد كمك بخواهید.  یك رابطه سالم از تقاضای كمك نمی‌هراسد. 

بخاطر بسپارید همیشه پایان گفتگوها حل كامل مسئله نیست.  خود را برای پایان ناموفق و یا بینابین آماده كنید.  یك رابطه سالم پیروی كوركورانه و یا توافق كامل را طلب نمی‌كند. 

نسبت به دیگران خرده گیر نباشید.  البته شما نمی‌توانید هر چیز و هر كس را بپذیرید ولی در عین حال خرده گیر هم نباشید.  این كار از انرژی‌های شما می‌كاهد.  مطالعات نشان می‌دهد هر چه بیشتر خوبی‌های دیگران را ببینید و كشف كنید،  روابط بهتری برقرار خواهید نمود.  رابطه سالم با سوء تفاهم و زخمهای گذشته ارتباطی ندارد.

بخاطر بسپارید هدف از گفتگو،  پیروز شدن هر دو نفر است.  ارتباط سالم بر مبنای برنده و بازنده استوار نیست.

 یك رابطه سالم دارای دو برنده است كه هر یك با كمك دیگری به دنبال پاسخ مسئله می‌گردد. 

شما قادرید ارتباط خود را قطع كنید.  شما می‌توانید خود را از یك رابطه بیرون كشیده و به ارتباط خود پایان دهید.

 مطالعات نشان می‌دهد اگر چه در یك ارتباط موثر وفاداری اصل مهمی‌است اما یك ارتباط سالم به اكنون می‌اندیشد نه امیدواری نسبت به یك ایده‌آل احتمالی در آینده. 

محبت و صمیمیت خود را نشان دهید.صمیمیت نقش بسیار مهمی‌در ارتباطات بین فردی دارد.  یك رابطه سالم احساسات صمیمانه و دوستانه را می‌طلبد. 

تعادل زندگی خود را حفظ كنید. در همه امور تعادل خود را حفظ كنید و به هر یك از افراد و مسایل زندگی خود سهم مناسبی را اختصاص دهید.  یك رابطه سالم وابستگی شدید و عادت گونه را نمی‌پذیرد. 

چنانچه خود را زیر نقاب پنهان كنید بالاخره دیر یا زود خود واقعی تان آشكار خواهد شد و به روابط شما لطمه خواهد زد. یك رابطه سالم با انسانهای واقعی ساخته می‌شود نه با تصورات

به خود فرصت دهید. دوست شدن و ایجاد یك رابطه سالم یكباره اتفاق نمیافتد.  بخصوص وقتی در محیطی جدید مثل دانشگاه و خوابگاه قرار می‌گیرید.  نزدیك شدن به افراد جدید كمی‌دشوار به نظر می‌رسد.  ولی بخاطر بسپارید آشنا شدن با افراد كمی‌طول می‌كشد.  ایجاد یك رابطه سالم نیاز به زمان دارد. 

خودتان باشید. اگر بتوانید در برخوردهایتان خودتان باشید و نقش بازی نكنید بسیار دلچسب تر و مقبول تر خواهید بود.  چنانچه خود را زیر نقاب پنهان كنید بالاخره دیر یا زود خود واقعی تان آشكار خواهد شد و به روابط شما لطمه خواهد زد.  یك رابطه سالم با انسانهای واقعی ساخته می‌شود نه با تصورات.

 منبع:تبيان

زمانی که کودک مفهوم «مال من» را می فهمد و اسباب بازی خود را از دیگران جدا می کند یا زمانی که خواسته ای علاوه بر نیاز خود دارد، آموزش مرزها مطرح می شود تا کودک بتواند حریم خود را در ارتباط با والدین و اطرافیان درک کند. روان شناسان می گویند: کودکانی که مرزها را به موقع آموزش ببینند، می توانند قابلیت هایی مثل عشق ورزیدن، احترام به دیگران، صداقت و راستگویی ، مسئولیت پذیری، توانایی به تاخیر انداختن نیازها و ارتباط صادقانه را پیدا کنند و از این توانمندی ها در مسیر رشد و تکامل خود بهره ببرند.بنابراین شناساندن مرز و حریم ها به کودکان در واقع آماده کردن آن ها برای در پیش گرفتن یک زندگی سالم است. حال هر قدر حریم و مرز شناخته شده باشد، کودکان سلامت روانی بیشتری خواهند داشت.

آموزش حریم ها

در واقع کودک از 2 تا 3 سالگی با حریم ها مواجه می شود. باید و نبایدها،بکن، نکن ها و توصیه ها و هشدارها به تناسب سن کودک توسط والدین ارائه می شود و بدیهی است که آموزش مرزها به تناسب سن انجام می شود. اولین گام در این راه، آشنا شدن کودک با عواقب رفتارهای خود است. اگر کودک با پیامدهای منفی کارهای اشتباه خود مواجه نشود حریم و مرز را نخواهد شناخت. کودک در این شرایط در نمی یابد که رفتار یا کارش چگونه بر زندگی اش تاثیر می گذارد.در واقع والدین وقتی می توانند کودک را با حریم خود آشنا کنند که او را متوجه رفتارش کنند و این که این رفتار به چه میزان بر دیگران تاثیر نامطلوب می گذارد.

بیشتر والدین فقط به بد بودن یا خوب بودن کار فرزندشان اشاره می کنند و این کار را کافی می دانند،در حالی که والدین آگاه و هوشمند فقط به نامطلوب بودن کار کودک اشاره نمی کنند بلکه تاثیر آن رفتار را به کودک با نشان دادن عواقب منفی آن گوشزد می کنند. بنابراین یکی از مسائلی که باعث می شود کودک مرزها را به خوبی بشناسد این است که بتواند پیامد منفی کارهای خود را ببیند.

محرومیت به جای تنبیه

تنبیه در واقع جزو عواقب منفی یک رفتار نادرست است که از سوی بسیاری از والدین به اشتباه درباره کودک اعمال می شود. تنبیه به چند دلیل مردود است و مهم ترین آن ها این است که هم در نتیجه واکنش هیجانی والدین انجام می شود و هم صدمه زننده است.دقت کنید که پیامد منفی رفتار نادرست کودک باید سازنده باشد نه صدمه زننده. بنابراین والدین باید این نکته ظریف را دریابند وحواسشان باشد که نباید کودک صدمه ببیند.

در بسیاری از مواقع محرومیت ها متناسب با سن کودک نیست و والدین نمی دانند باید چه نوع محرومیت هایی را اعمال کنند. دقت کنید که محرومیت باید عملی و قابل اجرا باشد و حتما اجرا شود، در غیر این صورت ارزش خود را از دست می دهد و شناسایی مرزها به کودک به تاخیر می افتد. نکته این جاست که ذهن والدین باید آگاهانه، فعالانه و به طور منظم درگیر رفتارهای کودک باشد و هر محرکی را با پاسخ صحیح جواب بدهد، دشواری این کار به حدی است که گفته می شود تربیت یک کودک دشوارتر از مدیریت یک موسسه عظیم است.اگر والدین آگاهانه و مسئولانه با کودک رفتار کنند، شاهد خواهند بود که گاه کودک، معلم آن ها می شود. در رفتارهایی که واکنش هیجانی مضاعف والدین را به همراه دارد، به خوبی می توان نقاط ضعف والدین را شناسایی و آن را ترمیم کرد. به این ترتیب والدین هم ضمن تربیت کودک خود، رشد می کنند.

آزمون مرزها

چند سوال است که با پاسخ به آنها والدین می توانند به راحتی دریابند که تا چه اندازه در شناسایی مرزها به فرزندان خود موفق بوده اند.

از خود بپرسید آیا می توانید به برخی درخواست های فرزند خود نه بگویید؟ آیا تا به حال برنامه های شخصی خود را به خاطر فرزندتان لغو کرده اید؟ اگر پاسخ به سوال اول منفی و سوال دوم مثبت است، بدانید که نتوانسته اید مرزهای خود را با فرزندان حفظ کنید و به او بشناسانید. والدینی که به کودک خود «نه» نگویند در واقع در برابر کودک خود ضعیف هستند و همواره نقش حمایتگر و همراه خنثی را برای او ایفا می کنند.

وابستگی شدید والدین مانعی برای شناساندن حریم ها

بعضی کودکان بر اثر وابستگی شدید والدین به آنها نمی توانند مرزها را شناسایی کنند. در خانواده ای که طلاق عاطفی رخ داده باشد، پدر یا مادر به فرزند خود وابسته می شوند. در واقع والدین خلاء عاطفی خود را از طریق وابستگی به فرزند جبران می کنند. در چنین شرایطی کودک نقش «والد زودرس» را ایفا می کند یعنی کارهایی را انجام می دهد که مطابق سن تقویمی او نیست.در ابتدا کودک این نقش را می پذیرد اما در درازمدت ضربه می خورد. زیرا نمی تواند به والدی که به او وابسته است «نه» بگوید. اگر چنین کودکی در بزرگسالی «نه» بشنود دست به رشوه گیری هیجانی می زند یعنی والدین را تهدید به قطع رابطه می کند و به این ترتیب کارها را مطابق نظر خود پیش می برد.

منبع:تبيان

^{مرا بنگر}

^{که هبوط سراسیمه ستاره هایم را}

^{در سکوت دنبال می کنم .}

^{من به قابی} 

 ^{از تصویر خیره ات}

^{راضی ام ..}

^{تو را تمام نمی کنم}

^{پایانت برای دلم کجاست , نمی دانم !}

^{باید دوست بدارم}

^{آنچه نیستم؛}

^{به هر چه می اندیشم}

^{فکر تو داغ می شود ..}

^{با گدامین نگاه بخوانمت}

^{که برای همیشه با من باشی}

^افسوس

^{همیشه خیالت}

^{زودتر از رفتنت}

^{دلم را می شکند..}

^{بر پهنای انتظارم}

^{برای تو می نویسم}

^{بیهوده است}

^{تو را نفس کشیدن}

^{نوازش عشقت}

^{چنگ بر سختی سنگ ...}

^{خوب م دانم}

^{هیچ وقت خواب مرا نمی بینی}

^{هر روز لبخند می زنم}

^{روزهایی کوتاه}

^{و شبها}

^{عذابی سخت}

^{از روزی که عاشق نبودم}

^{و باز لبخندی مسکوت...}

^{خوب می دانم}

^{تو را تمام نکرده ام}

^{کودکانه هایم از آن توست}

^{روزی بدون تو}

^{او می شوم}

^{تمام روز عاشق}

^{وخسته تر از تلاشی دوباره}

^{دستانم در نوازش هیچ دستی}

^{گرم نمی شود...}

^{و بغضی آشنا}

^{و لبخندی تلخ}

^{پهنای دلم را می لرزاند}

^{باز شب می شود}

^{و اندیشه ات}  

^{موذیانه}

^{در سرم می کوبد}

^{پر می کشم}

^{از هرچه دلتنگی}

^{و آنجا}

^{هیچ کس}

^{عاشق بودن را فرصت نمی داند ..}

^{کلبه دلم ابری است}

^{چرا تمام نمی شوی...}